یا ساقی تشنه لبان ابالفضل
مثل همین نظریه ای است که من عرض می کنم.
خدای تعالی تو را به حق مبعوث کرد به سوی مردان و زنان(عالم)وما به تو ایمان آوردیم، و به معبود تو که تو را فرستاده نیز ایمان آوردیم، و ما طایفه زنان محصوردر چهار دیواری خانه ها، و تحت سیطره مردان هستیم، و در عین حال پایه و اساس خانه و زندگی شما مردانیم این مائیم که شهوات شما را بر می آوریم، و به فرزندان شما حامله می شویم، و اما شمامردان در دین اسلام برتری هایی بر ما یافته اید،شما به نمازهای جمعه، و جماعت و به عیادت بیماران، و به تشییع جنازه می روید، همه ساله می توانید پشت سر هم به حج بروید، و از همه اینها ارزنده تر این که شما مردان می توانید در راه خدا جهاد کنید، و چون شما به سوی حج و یاعمره و یا به سوی جهاد می روید اموال شما را حفظ می کنیم، و برای شما پارچه می بافیم، تالباس برایتان بدوزیم، واموال شما را تر و خشک می کنیم، (در نسخه ای دیگر آمده اولادتان را تربیت می کنیم)پس آیا در اجر و ثواب باشما شریک
نوع دستورهایی که اسلام به زن ومرد می دهد، در عین حال که یک راه مشترکی برای هر دو قائل است ولی راه مخصوص را هم از نظر دور نمی دارد، وقتی احترام به پدر ومادر را بازگو می کند، برای گرامی داشت مقام زن، نام مادر را جداگانه وبالاستقلال طرح می کند. قرآن کریم می فرماید:
اما یبلغن عندک الکبر احدهما او کلاهما فلا تقل لهما اف و لا تنهرهما و قل لهما قولا کریما (1)
اگر یکی از آن دو یا هر دو، در کنار تو به سالخوردگی رسیدند به آنها حتی «اوف » مگو وبه آنها پرخاش مکن و با آنها سخنی شایسته بگوی.
ودر بخشی دیگر می فرماید: ما سفارش کردیم به انسان که احسان را نسبت به پدر و مادر فراموش نکند:
و وصینا الانسان بوالدیه احسانا (2)
وانسان را نسبت به پدر ومادرش به احسان سفارش کردیم.
و قضی ربک الا تعبدوا الا ایاه و بالوالدین احسانا (3)
پروردگار تو مقرر کرد که جز او را مپرستید وبه پدر ومادر خود احسان کنید. ودر جای دیگر احسان به پدر ومادر را در کنار عبادت حق یاد می کند:
ان اشکر لی و لوالدیک (4)
شکر گزار من وپدر ومادرت باش.
اما با همه این تجلیل های مشترک، وقتی می خواهد از زحمات پدر ومادر یاد کند، از زحمت مادر سخن می گوید، نه از زحمت پدر، آنجا که می فرماید:
و وصینا الانسان بوالدیه احسانا حملته امه کرها و وضعته کرها و حمله و فصاله ثلاثون شهرا (5)
زحمات سی ماهه مادر را می شمارد، که: دوران بارداری، زایمان، ودوران شیرخوراگی برای مادر دشوار است. وهمه اینها را به عنوان شرح خدمات مادر ذکر می کند. قرآن کریم به هنگام یادآوری زحمات حتی اشاره ای هم به این موضوع ندارد که: پدر زحمت کشیده است.
بنابراین، آیات قرآن که در مورد حق شناسی از والدین آمده است بر دو قسم است: یک قسم حق شناسی مشترک پدر ومادر را بیان می کند وقسم دیگر، آیاتی است که مخصوص حق شناسی مادر است، قرآن کریم اگر درباره پدر حکم خاصی بیان می کند فقط برای بیان وظیفه است، نظیر:
و علی المولود له رزقهن و کسوتهن بالمعروف (6)
خوراک وپوشاک مادران به طور شایسته به عهده پدر فرزند است.
ولیکن هنگامی که سخن از تجلیل وبیان زحمات است، اسم مادر را بالخصوص ذکر می کند.
پی نوشت ها:
1. اسراء، 23.
2. احقاف، 15.
3. اسراء، 23.
4. لقمان، 14.
5. احقاف، 15.
6. بقره، 233.
چنان که ابابیر از امام صادق علیهالسلام متن کامل کلام حضرت را به این صورتنقل نموده است:« وَ کانَ سَبَبُ وَفاتِها اَن قُنْفُذَ مَوْلی عُمَرَ لَکَزَها بِنَعْلِ السیْفِ بِاَمْرِهِ فَاَسْقَطَتْ مُحْسِنا وَ مَرِضَتْ مَرَضا شَدیدا وَلَمْتَدَعْ اَحَدا مِمنْ آذاها یَدْخُلُ عَلَیْها، سبب فوت فاطمه علیهاالسلام ضرباتی بود که قنفذ، غلام عمر با غلاف شمشیر بر آن حضرت به فرمان عمرزد؛ پس (فرزندش) محسن را از دست داد و به شدتبیمار شد و هیچ یک از آزار دهندگانخویش را راه نداد (که به دیدن او بیایند
از سؤالات اساسی در ماجرای آتش زدن خانه حضرت علی(علیه السلام) و اهانت به آنبزرگوار این است که: آیا (چنان که شیعیان میگویند) به ساحت حضرت فاطمه زهراعلیهاالسلام نیز جسارت کردند؟ و بر آن حضرت صدماتی وارد شد که منجر به شهادت او وفرزندش گردید یا خیر؟
برخی از دانشمندان اهل سنت برای حفظ موقعیت خلفا از بازگو کردن این قطعه ازتاریخ خودداری نمودهاند؛ از جمله ابن ابی الحدید در شرح خود میگوید: «جساراتی راکه مربوط به فاطمه زهرا علیهاالسلام نقل شده، در میان مسلمانان تنها شیعه آن را نقلکرده است.[1]
ﻓﻬﺮﺳﺖ:
ﺑﺮرﺳﻰ ﻛﺎﻣﻞ ﺳﺨﻨﺎﻧﻰ ﻛﻪ رﺳﻮل ﻣﻜﺮم اﺳﻼم(ص) ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﻬﺎى ﻣﺨﺘﻠﻒ در ﺑﺎره ﺻﺪﻳﻘﻪ ﻛﺒﺮا ﻋﻠﻴﻬﺎ اﻟﺴﻼم ﻓﺮﻣﻮده اﺳﺖ
ﻓﺮﺻﺘﻰ وﻳﮋه ﻣﻰﻃﻠﺒﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻘﺎم را ﮔﻨﺠﺎﻳﺶ آن ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﺎ در اﻳﻦ ﻣﺒﺤﺚﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﺒﺮك ﺑﻪ ﻛﻼم ﻧﻮراﻧﻰ ﻧﺒﻮى ﺑﻪ ﭼﻨﺪ
ﻣﻮرد اﺷﺎره ﻣﻰﻛﻨﻴﻢ.
1- ﻓﺎﻃﻤﻪ ﭘﺎره ﺗﻦ ﻣﻦ اﺳﺖ.
رﺳﻮل ﺧﺪا(ص) ﻓﺮﻣﻮده اﺳﺖ: ﻓﺎﻃﻤﻪ ﭘﺎره ﺗﻦ ﻣﻦ اﺳﺖ. ﻫﺮ ﻛﺲ او را ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻛﻨﺪ ﻣﺮا ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ. (1)
و ﻓﺮﻣﻮد: ﻫﺮ آﻧﭽﻪ او را اﻧﺪوﻫﮕﻴﻦ ﻛﻨﺪ، ﻣﺮا ﻫﻢ اﻧﺪوﻫﮕﻴﻦ ﻣﻰﻛﻨﺪ. ﻫﺮ آنﭼﻪ او را ﺑﻴﺎزارد ... و ﺧﺴﺘﻪ ﻛﻨﺪ، ﻣﺮا ﻧﻴﺰ آزرده
ﻣﻰﺳﺎزد. ﻫﺮ ﭼﻪ او را ﺷﺎدﻣﺎن ﻛﻨﺪ، ﻣﺮا ﻫﻢ ﺷﺎدﻣﺎن، و ﻫﺮ ﭼﻪ او را اﻓﺴﺮده ﺳﺎزد ﻣﺮا ﻫﻢ اﻓﺴﺮده ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﺪ. (2)
ﺑﺮﺧﻰ از اﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺣﺪﻳﺚ اﺳﺘﺪﻻل ﻛﺮدهاﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﻪ ﻓﺎﻃﻤﻪ زﻫﺮا ﺑﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﺎﻓﺮ ﻣﻰﺷﻮد. (3)
|
حتی در زمان حضور معصوم که برخی از مردم یه امام(ع) دسترسی نداشتند، ائمه(ع) افرادی را به عنوان نائب و جانشین خود قرار میدادند و این همان امری است که در فرهنگ ما «ولایت فقیه» نام دارد. |
کپی برداری از مطالب وبلاگ فقط با ذکر منبع مجاز میباشد .
All Rights Reserved 2005-2006 © by http://yasaghi.mihanblog.com