این پدیده در تاریخ بشریت چیز جدیدی نیست بلكه در طول زمان‌های مختلف و به ویژه در تاریخ اسلامی بارها تكرار شده است... رفتار و كردار مدعیان جدید كنونی، مشهور و ناشناخته شده و شبیه به رفتارهای مدعیان قدیمی است. اما دلالت‌ها و نشانه‌های آن در حال حاضر، بسیار با اهمیت‌تر و شدیدتر است و آن هم به دلیل این است كه ما در دوره گشودن درهای باز در مقابل عقل به سر می‌بریم و این دوره، حد و مرزها و مسافت‌ها را با پیشرفت و گسترش از میان برده است.

انگیزه‌ها و علت‌های این پدیده در سال‌های اخیر، در شرایط سیاسی و دینی و اجتماعی نهفته است. با وجود این شرایط، جو و محیطی به وجود آمده است و حالت‌های روانی و فرهنگی و رسانه‌ای پشتیبان این یاوه‌گویی‌ها شده است. علاوه بر این فراغ دینی و خالی بودن فضای عقلی و فرهنگی نیز در این امر سهیم بوده است. از علل دیگر آن وجود تناقض در شرایط و اوضاع تربیتی و دینی كه منجر به گسترش این گونه یاوه‌ها و سخنان خنده‌دار می‌شود، است. پیش از آنكه بر ادعاهای آنها تمركز كنیم باید توضیح دهیم كه: پا به عرصه وجود گذاشتن این مدعیان (نایب امام بودن یا مهدویت یا نبوت) یكی از نشانه‌های پیش از ظهور ولی‌عصر و امام زمان(عج) است. از پیامبر اكرم(ص) روایت شده كه ایشان فرمودند: «قیامت برپا نمی‌شود مگر آنكه مهدی(ع) كه از فرزندان من است خروج كند و مهدی(ع) خروج نمی‌كند مگر آنكه شصت دروغگو خروج كنند و همگی می‌گویند من پیامبر هستم»2

اما كسانی كه این مدعیان دروغین را می‌شناسند یا با آنها در ارتباطند و یا مطلبی در مورد آنها مطالعه می‌كنند، میزان دوری آنها از اخلاقیات اسلامی و رفتارها و كردارهای معصومین از جهت راه و ویژگی‌ها و صفات و هدف آنان، برای ایشان آشكار و روشن است. در اینجا باید به برخی مطالب برای رسیدن به حقیقت و برملا ساختن و آشكار كردن دروغ این افراد و اهل باطل، اشاره شود:

اول: تناقض میان هویت این مدعیان با آنچه در میراث و فرهنگ اسلامی آمده یعنی آیه‌ها، احادیث و روایات، اینها پایان نبوت با خاتم‌الانبیاء، محمد(ص) و بقای معجزة جاودانگی ایشان (قرآن كریم) تا روز قیامت را تشریح می‌كنند و بر آن صحه می‌گذارند. این موارد خود مانع سخت و محكمی در برابر كسانی به وجود آورده كه به خیال خود می‌خواهند، ادعای چیزی را كنند كه در وجودشان نیست. دوم: نشانه‌های حتمی ظهور یا نشانه‌ها و ویژگی‌هایی كه مربوط به امام مهدی(ع) است، از جمله مخفیانه بودن ولادت، غیبت صغری، غیبت كبری، و ظهور، برخی از این موارد هنوز پدیدار نشده است. و اینها همگی مجالی برای ادعا باقی نمی‌گذارند و بدون آن كه آن نشانه‌ها محقق شود و اتفاق بیفتند (سفیانی: یمنی، صحیه، نفس زكیه، خسف در بیداء) نمی‌توان چنین ادعایی در این مورد داشت.

سوم: امامت با تمامی معانی خود بر این مدعیان منطبق نیست و با آنها سازگاری ندارد چه از جهت اخلاق و رفتار چه از نظر علم و تدین یا توانایی‌ها و كرامات، و اینها همگی، آنها را در برآورده ساختن نیازهای جامعه اسلامی ناتوان نشان می‌دهد و آنها از قرار گرفتن در جایگاه امامت و فرماندهی و راهبری مردم ناتوانند.

چهارم: وعده الهی كه شامل گسترش عدالت و داد در جای جای زمین و برتری اسلام بر تمامی ادیان دیگر و این بندگان صالح خدا زمین را به ارث می‌برند و محقق شدن رؤیا و آرزوی پیامبران مبنی بر گسترش یكتاپرستی در تمامی جهان، با وجود این مدعیان هنوز تحقق نیافته است.

دروغ و یاوه‌گویی‌های این مدعیان مانند خورشید در نیمروز روشن و آشكار است و این نیاز به دلیل‌ها و برهان‌های زیادی ندارد و به همین جهت است كه تنها اشخاص ساده‌لوح آنها را تصدیق كرده و فریب آنها را خورده‌اند و دروغشان در پایان، آنها را به سوی زباله‌دان تاریخ كشانده است.


پی‌نوشت‌ها:
1. مجلسة زهرة الخلیج ـ شماره (1100) كشور امارات متحده عربی.
2. أعلام الوری ص 426.

ماهنامه موعود شماره 69